Budowa tunelu

Tunel to powszechnie znany i często używany termin, oznaczający budowle transportową, mającą postać podziemnego lub podwodnego korytarza. Może on być wykonany metodą odkrywkową albo drążenia. Jest on wykonywany w celu ominięcia danej przeszkody.

Metody drążenia tunelu

Tunel może być wykonany metodą tarczową, czyli przy użyciu maszyn borujących o średnicy od 2 do 12 metrów. Mają one wówczas przekrój kołowy, a ich wnętrze składa się z tubingów, czyli segmentów wykonanych z żelbetu, ewentualnie z fibrobetonu.
Drugą metodą jest górnicza, w której wykorzystuje się np. roboty strzałowe. Na ogół w trakcie pracy, tunel jest stabilizowany obudową tymczasową. Ten rodzaj prac jest wykonywany na dużych głębokościach.
Do trzeciej zalicza się odkrywkową, polegającą na montażu obudowy w szerokoprzestrzennym lub wąskoprzestrzennym wykopie. Są także metody specjalne, wykorzystywane znaczniej rzadziej jak np. użycie kesonów, stabilizacja górotworu, bądź zatapianie gotowych segmentów.

Wentylacja w tunelach

Główną funkcją systemów wentylacji tuneli jest zachowanie odpowiedniego stężenia gazów i pyłów, a także zapewnienie dobrej widoczności w jego wnętrzu i odpowiednich warunków klimatycznych. Bardzo istotna jest także kwestia ewakuacji, w przypadku pożaru.
Wentylację w zależności od rodzaju, można wykonać na różnych etapach budowy tunelu: w trakcie drążenia lub eksploatacji.

Budowa tunelu

Budowa rozpoczyna się tak na prawdę od inwentaryzacji przyrodniczej i przekroju poprzecznego. Po opracowaniu mapy, tworzony jest model 3d istniejącego terenu. Następnie tworzony jest projekt organizacji ruchu, na czas trwania budowy. Po załatwieniu spraw typowo organizacyjnych, przechodzi się do opracowania projektów pod względem elektryczności i telekomunikacji, a także planów 3d konstrukcji. Zaczynają się odwierty geologiczne i zostają tworzone plany odnośnie wentylacji. Równocześnie opracowywane są plany zagospodarowania terenu. Budowa tunelu to długotrwały proces, na który składa się wiele, dokładnie przemyślanych kroków.